Het zijn rare tijden, vind ik. Misschien komt het omdat ik weer alcohol toelaat in mijn leven -- op moment van schrijven ben ik ook niet helemaal nuchter -- of misschien ligt het aan andere factoren, waar ik nu de hand op probeer te leggen. Wat zeker is, is dat het raar voelt, om daarmee te beginnen.

Allereerst zijn daar de tentamens. Ik ben zomaar de kerstvakantie ingerold, direct na de laatste collegeweek, en van mij had het nog best een paar weken door mogen gaan. Ik zal lekker in een ritme en het was dus ook niet echt nodig om gelijk een rustpauze in te lassen. Zoals het wel vaker gaat met rustpauzes die te vroeg worden ingelast, heeft deze me totaal opgebroken. Tijdens de vakantie deed ik niets, maar ook in die ene week tussen de vakantie en de tentamens heb ik eigenlijk niet veel uitgevoerd. Toen de tentamenweek dan eindelijk begon heb ik alles nog tot het laatste moment uitgesteld: ik had toch pas dinsdag mijn eerste tentamen, dus waarom zou ik me maandag dan druk maken?

Zo ging het de hele tentamenweek door. Na ieder vernaggeld tentamen ging ik vrolijk verder met gitaar spelen, uit mijn neus eten en interessante avonden bezoeken. En na ieder tentamen voelde ik me weer een idioot dat ik niet gewoon mijn boek had open geslagen, al was het maar voor een uurtje. Die frustratie zette ik dan om in niets doen.

Zo ging het dan drie weken lang, waarvan deze week de laatste is. Nu komen ook de deadlines van de afsluitende opdrachten en dossiers in zicht, dus het wordt werken geblazen. Gister heb ik het laatste tentamen gemaakt, waarbij ik eindelijk wel een goed gevoel heb. Dat kwam ondermeer door het feit dat ik dit vak erg goed denk te snappen, een gevoel dat me ook tijdens het tentamen overviel. Hoe de resultaten zijn moeten nog blijken.

Een van de mogelijke verklaringen van het gevoel is dus dat mijn warrige, ongestructureerde periode van tentamens en luieren eindelijk over is. Hierna komen weer colleges. De eindstreep is in zicht: morgen moeten alle opdrachten af. Structuur, mensen, het komt eraan.

Wat verder meehelpt aan dit vooravond-van-iets-nieuwsgevoel is allicht mijn bankrekening, waar langzaam een bedrag samenkomt dat de prijs van een MacBook evenaart. Het is nog best eng, zo'n groot bedrag te bezitten en dan mogelijk uit te geven, vooral omdat je er goede beslissingen mee wil maken. Koop ik een Mac omdat ik daarmee een goede keuze maak, of koop ik een Mac omdat het imago van Mac-hebber me wel aanstaat. En durf ik de stap wel te zetten, naar een compleet ander besturingssysteem. Aangezien ik in mijn leven best veel uren achter computers heb doorgebracht en aangezien ik dat nu nog steeds best vaak doe, is het een behoorlijke stap in je leven om zomaar te veranderen. Digibeten zullen dat onderschatten, maar het is zoiets als verhuizen.

Wat ook bijdraagt aan het gevoel is het groeiende inzicht van waar ik heen wil met mijn studie. Er beginnen steeds meer richtingen af te vallen, waar ik dus niet heen wil. Automatisch blijven er dan weer minder richtingen over waar ik wel heen zou willen. Enfin, de straat blijft nauwer worden.

Tot slot is daar Dennis Gaens. Ik merk dat ik een soort hang naar informatie heb over de Turing Gedichtenwedstrijd. Het is ongeveer hetzelfde wat veel mensen hadden na 11 september of bij de presentatie van de iPad: je had er gewoon bij moeten zijn, en aangezien je er niet bij was moet je dat gat opvullen met informatie over hoe het precies gegaan is. Het jammere is dat aan de voorgenoemde gevallen ruim media-aandacht is besteed, maar dat ik van Dennis niet zo heel veel kan vinden. Het schijnt dat de prijsuitreiking van de wedstrijd waar hij derde werd op tv werd uitgezonden, maar ik ben niet behendig genoeg om hem van Uitzendinggemist.nl te plukken. Verder hebben we natuurlijk De Wereld Draait Door, maar daarvan staat op dit moment alleen de aflevering van gister online. Het is dus wachten tot 23:35, want dan komt de herhaling. Ik ga even verder googelen tot dan.

Update 0:09: Het was kort maar krachtig. Terwijl het bier uitwerkt heb ik weer genoeg informatie. Slapen en relativeren. Morgen weer een dag.