Maandarchief voor augustus 2011

Het keuzepad tot een boek

Vandaag had ik de onweerstaanbare drang om een boek te kopen. Een nieuw boek, eentje met een lekkere vormgeving en een goede auteursnaam en uitgeverij. Zo’n boek waarvan je van te voren denkt dat het een heel goed boek is, waar door het automatisch al een beter boek is. Maar daarbij mocht het boek niet duurder zijn dan 14 euro, want meer had ik niet bij me en de bankpas lag nog thuis. Dat was expres, want anders geef ik teveel geld uit. Je moet jezelf een beetje in bedwang houden als je weet dat je graag dingen koopt.

Uiteindelijk probeerde ik een keuze te maken tussen Elementaire deeltjes en De mogelijkheid van een eiland van Michel Houellebecq (spreek uit: welbek). Een tijdje terug stond er een vak aangekondigd over het werk van Houellebecq, maar die heb ik niet gekozen, omdat ik geen zin had in de zoveelste zeventiende-eeuwse vergeten Fransoos. Maar toen ik hoorde dat het om een verguisde hedendaagse schrijver ging die inmiddels geëmigreerd was naar Ierland, heb ik De kaart en het gebied gekocht en gelezen. En dat was heel vermakelijk. Vandaar dat ik nu weer een boek van hem wilde kopen. Lees verder »

De Uitvreters op het UITfestival Nijmegen

Op 10 september sta ik om 20:00 in Museum het Valkhof, om daar een verhaal voor te lezen, samen met zeven anderen. We hebben als het goed is allemaal een tekst geschreven die eindigt met de laatste zin van Nescio’s De uitvreter: ‘Zijn reis naar Friesland is altijd onopgehelderd gebleven.’ Ik wel, in ieder geval, en wie het verhaal wil horen moet dus daar aanwezig zijn.

Dus: verhalen van Ilse Schaminee, Tom Bouwmeester, Aafke Romeijn, Tim Pardijs, Wout Waanders, Elske van Lonkhuyzen, Johan Roos en ikzelf, komt dat horen in Museum het Valkhof!

Zelfreflectie

Hoe erg is het dat ik nu beide cd’s van Amy Winehouse heb gekocht, en vrijwel dagelijks een van de twee luister, soms zelfs meerdere keren per dag?

Best erg.

De wesp

Gisteravond besloot ik iets voor half één dat de tijd van nachtbraken nu wel weer voorbij mocht zijn en dat ik naar bed ging. Ik draaide nog wat muziek bij de afwas en sloot goedgehumeurd de dag af. Tot ik iets zag vliegen, waarvan ik al direct zag dat het een hangend achterlijf had. En jahoor, er bleek een wesp in mijn kamer te zitten.

Gewapend met elektronische vliegenmepper ging ik hem te lijf. Voorzichtig, kijken, stapje, kijken, stapje, helemaal terug naar de hoek, kijken, kijken, stapje, terug. Ondertussen maakte de wesp zwierige bewegingen langs mijn plafond. Favoriete plekjes waren daar waar ik hem net niet kon zien. Hier en daar had ik toe kunnen slaan, vaak durfte ik net pas te laat. Lees verder »

1984, of: monoloog bij de antiquariaat na een zoektocht door Nijmegen

BOEKHANDELAAR
Ah, je hebt 1984 gevonden? Dat is ons bestverkochte boek. Mensen komen altijd dat boek kopen. Ik zorg steeds dat ik een exemplaar op voorraad heb. We ruilen ze met andere antiquariaten uit andere steden.
Dat is dan vijf euro.
Antiquairs zijn rare mensen, met allemaal hun eigen ideeën. Ze denken: wat eruit is, is eruit. Maar dat is niet zo, mensen willen 1984 nog steeds lezen. Dat boek blijft gewoon actueel. Eerst was het nieuw, toen kwam het jaar 1984 zelf in beeld, toen kwamen er series als Big Brother op tv en nu verwijzen massamoordenaars in hun manifesten ernaar. Het blijft verkopen.
Het komt natuurlijk ook omdat wij in een studentenstad zitten. Zonder studenten overleeft een antiquariaat niet. Op het HBO leest niemand buiten hun studie om. Die hoeven geen oude boeken.
Wilt u er een tasje bij of gaat het zo mee?