Maandarchief voor april 2011

Dåmbo’s

27 april 2011, blog met 2 reacties.

Op Tweede Paasdag had ik opeens enorme drang om naar de IKEA te gaan. Voor het eerst vierde ik Pasen niet bij mijn ouders, dus daarmee viel een deel van mijn paasbeleving weg. Geen paasontbijt, geen gele dingen overal door het huis, geen bezoek aan weet ik veel wat we dan altijd bezoeken met Pasen. Om dit alles te compenseren wilde ik dus naar de grote gele meubelwinkel, waar heel Nederland altijd naar toe gaat op Tweede Paasdag, maar waar mijn moeder op die dag nooit naartoe wil: ze gaat wel als het rustig is.

Nu wil het geval dat Pasen tot de officiële feestdagen behoort, waardoor ik niet gratis mocht reizen met mijn week-ov. De weg naar de IKEA is met de bus altijd vrij ingewikkeld, omdat de meeste IKEA-gangers altijd gewoon met de auto komen. Mijn principe is: ingewikkelde reizen maak je alleen als ze gratis zijn. Stel nou dat ik in een verkeerde bus stap? Met mijn ov stap ik dan gewoon in een andere bus terug, maar als ik ervoor moet betalen stress ik me helemaal wezenloos of ik wel goed zit. Niet met de bus dus. Lees verder »

Achterlicht

19 april 2011, blog met 0 reacties.

Het is donker en ik sta bij de fietsenrekken naast het station. Mijn fiets vinden is nooit zo’n opgave, daar is mijn geheugen goed genoeg voor, het is het achterlicht dat ‘s avonds moeilijk doet. Steeds als ik op het knopje druk gaat hij aan, tot ik het loslaat. Steeds als ik er een klap tegen geef staat hij aan, tot ik hem loslaat. En ik heb laatst verdomme de batterijen vervangen. Als hij dan even brandt geeft hij fel licht. Nog een keer klikken, slaan, klikken, slaan. Hij blijft uitvallen. Slaan, klikken, slaan. Om niet mijn hele fiets te molesteren besluit ik maar gewoon te gaan fietsen zonder licht.

Zal je net zien, denk ik al fietsend, dat ze juist nu staan te controleren. Terwijl ik altijd achterlicht heb, terwijl ik altijd mijn ID-kaart bij me heb, terwijl ik zelfs op dit soort tijden voor rood stop als het zo doodstil is dat je je afvraagt of er ooit wel auto’s hebben gereden over die weg. Lees verder »

Seb in Maastricht

14 april 2011, reisverslag met 0 reacties.

Aan alle leuke dingen komt een eind. Dus ben ik vanmiddag maar weer naar Nederland teruggevlogen. Eigenlijk kost zoiets je een hele dag: vanochtend kon ik niets doen omdat ik bang was de juiste bus naar het vliegveld (die maar eens per uur gaat) te missen. En vanaf een uur of twaalf heb ik op het vliegveld rondgehangen, tot de vlucht ging. Tel daar dan nog een paar vlieguurtjes bij op en het half uur dat ik op de bus moest wachten. En de twintig minuten naar het station. En nu liggen er nog wat treinuren op me te wachten, maar eerst ben ik maar even in Maastricht gaan kijken.

Ik had echt even behoefte om gewoon Nederlands te horen. Gewoon alles weer even zoals ik gewend ben. Als je alleen reist heb je niet veel Nederlands om je heen, zeker niet als je je oordopjes bent vergeten en je dus zelfs geen Nederlandse bandjes op kan zetten. Je oren zijn overgeleverd aan alle geluiden van Spanje. En daarom geef ik ze nu weer even vertrouwde Nederlandse geluiden van Nederlandse Engelse hits en de Nederlandse Limburgse tongval van het McDonalds-personeel. Lees verder »

Seb in Salou

13 april 2011, reisverslag met 0 reacties.

Precies nadat ik mijn MacBook had dichtgeklapt en een laatste hap van mijn McFlurry nam, kreeg ik een bloedneus. Het zal de droge lucht zijn, want ik heb er in de zomer vaker last van. Gelukkig heb ik altijd zakdoekjes bij me voor dat soort gelegenheden.

Mijn huidige pakje heb ik gekregen in Leiden, van zo’n uitdeler. Het betreft een nieuw soort zakdoekje, waar een speciale geur aan zit die je snel van je verkoudheid af zou helpen. Ik heb hem een hele tijd niet nodig gehad, want ik was niet verkouden. Laatst heb ik twee zakdoekjes aan iemand gegeven die het wel was, maar ik heb haar niet meer gesproken sindsdien, dus ik zou niet weten of het nu helpt. Een bloedneus gaat er in ieder geval niet sneller door over: bijna het hele pakje ging erdoorheen. Lees verder »

Seb naar Salou

13 april 2011, reisverslag met 1 reactie.

Dagen nadat ik mijn ticket naar Reus had geboekt, ontdekte ik dat het strand van Reus eigenlijk aan een andere stad toebehoord. Het ligt er dan ook een kilometer of 9 vandaan. En van die stad heeft volgens mij iedere Nederlander die bekend is met het verschijnsel ‘zonvakantie’ wel gehoord: het is Salou.

Dus toen dacht ik: laat ik dan ook maar even naar Salou gaan, want dan snapt men ook weer waar ik heen ga. Reus kent vast niemand en om het nu aan te duiden als ‘bij Barcelona’ (zoals Ryanair doet) vind ik bedrog. Twee uur in de bus is niet vlakbij. Arme medepassagiers uit het vliegtuig, die om een uur of twaalf nog druk op zoek waren naar een bus die er überhaupt heen ging. Lees verder »